Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2017/686 E., 2018/66 K. sayılı kararında, aynı öldürme eyleminin failleri olarak yargılanan kardeş sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğunun kabul edilerek, esas hakkındaki son savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yapılmasının hangi kanun maddelerine aykırılık teşkil ettiği belirtilmiştir? Bu durumun savunma hakkı açısından önemi nedir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2017/686 E., 2018/66 K. sayılı kararında, aynı öldürme eyleminin failleri olan kardeş sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu kabul edilmiştir. Bu durumda, esas hakkındaki son savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafi tarafından yapılması, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. maddesi (sır saklama yükümlülüğü ve çıkar çatışması) ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddesi (müdafiin görevden yasaklanması) hükümlerine muhalefet teşkil etmektedir. Bu durum, her sanığın ayrı ayrı ve bağımsız savunma yapma hakkının ihlali anlamına gelir. Çıkar çatışması olan durumlarda aynı müdafiin her iki sanığı da savunması, bir sanık lehine yapılacak savunmanın diğer sanığın aleyhine sonuç doğurabileceği ve bu durumun adil yargılanma hakkını zedeleyebileceği gerekçesiyle savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirilir, bu da kararın bozulmasını gerektirir.