Anayasa Mahkemesi'nin B.Y. kararında (07.09.2021, 2018/30296) başvurucunun telefonuna casus yazılım yüklenerek elde edilen kişisel verilerin boşanma davasında delil olarak sunulması olayı, 'etkili yargısal sistem kurma yükümlülüğü' açısından nasıl değerlendirilmiştir? İHAM'ın M.P./Portekiz kararı ile bu karar arasındaki temel fark nedir?

AYM'nin B.Y. kararında, başvurucunun telefonuna casus yazılım yüklenerek elde edilen kişisel verilerin boşanma davasında delil olarak sunulması ve bu fiili işleyen eş hakkında beraat kararı verilmesi, Anayasa m. 20/3'te düzenlenen kişisel verileri koruma hakkı kapsamında etkili yargısal sistem kurma yükümlülüğünün ihlali olarak değerlendirilmiştir. AYM, Yerel Mahkeme'nin somut olayın özelliklerine uygun değerlendirme yapmadan, sanığın suç işleme kastının incelenmeden ve verilerin 'ifşa edilmediği' (suçun unsuru olmadığı halde) gerekçesiyle beraat kararı vermesini hatalı bulmuştur. İHAM'ın M.P./Portekiz kararından temel fark, M.P./Portekiz'de eşin kişisel yazışmalara rızaya dayalı olarak eriştiğinin kabul edilmesi (tartışmalı da olsa), oysa B.Y. kararında casus yazılım kullanılarak rızasız veri elde edilmesidir. AYM, eşlerin birbirlerine karşı özel hayat alanlarının bulunmadığı sonucuna varan yaklaşımları Anayasal güvencelere aykırı bulmuştur (sen.av.tr/tr/makale/evlilik-birliginde-ozel-hayata-saygi-hakkinin-kapsami-ve-kisisel-alan).