Evlilik birliği içinde eşlerin sadakat yükümlülüğü ile birbirlerinin özel hayatına ve kişisel verilerine müdahale etme hakları arasındaki denge nasıl kurulmalıdır? Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun sadakat yükümlülüğü tanımından hareketle, casus yazılım veya gizli kayıt gibi yöntemlerle delil elde etmenin hukuki akıbetini tartışınız.

Evlilik birliği içinde eşlerin birbirlerine karşı sadakat yükümlülüğü (TMK m. 185/3) bulunsa da (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 18.02.2021, 2017/2493 E., 2021/108 K.), bu yükümlülük, eşlerin birbirlerinin özel hayatına ve kişisel verilerine sınırsız müdahale etme hakkı tanımaz. Eşler evlilik içinde de birey olarak Anayasa m. 20 ve İHAS m. 8'deki kişisel verilerin korunması hakkına sahiptirler. Casus yazılım yüklemek, gizli ses/görüntü kaydı yapmak gibi yöntemlerle elde edilen deliller, hukuk düzenince tanınan bir hukuka uygunluk nedeni bulunmadıkça hukuka aykırı sayılır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.06.2011 tarihli (2010/5-187 E., 2011/131 K.) ve Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 16.05.2017 tarihli (2015/33931 E., 2017/5905 K.) kararlarında, ancak kişiye karşı işlenmekte olan suçla ilgili, başka kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda kayıt almanın hukuka uygun olabileceği belirtilmiştir. Boşanma davasında delil elde etme saiki, bu ani ve meşru müdafaa benzeri durumları oluşturmaz. Bu şekilde hukuka aykırı elde edilen deliller, HMK m. 189/2 gereğince boşanma davasında hükme esas alınamaz ve TCK m. 132-136 kapsamında suç teşkil edebilir.