Boşanma davası devam ederken eşlerden birinin ölmesi halinde, sağ kalan eşin mirasçılık sıfatının devam edip etmeyeceğini ve hangi koşullarda mirasçılıktan çıkarılabileceğini TMK m. 181/2'yi analiz ederek açıklayınız. Bu kuralın anlaşmalı boşanma davalarında uygulanabilirliğini tartışınız.

Kural olarak, ölüm evliliği sona erdirdiği için, boşanma davası devam ederken eşlerden birinin ölmesiyle evlilik birliği ölümle sona erer ve sağ kalan eş yasal mirasçı olur. Ancak TMK m. 181/2 bu kurala önemli bir istisna getirmiştir. Bu istisnanın uygulanabilmesi için şu şartların bir arada bulunması gerekir: 1) Boşanma davası devam ederken eşlerden biri ölmüş olmalıdır. 2) Ölen eşin mirasçılarından en az birisi davaya devam etmelidir. 3) Davaya devam eden mirasçı, sağ kalan eşin boşanmaya neden olan olaylarda 'kusurlu' olduğunu ispat etmelidir. Bu şartlar gerçekleşirse, sağ kalan eş, sanki boşanma gerçekleşmiş gibi yasal mirasçı olamaz ve ölüme bağlı tasarruflarla kendisine sağlanan hakları kaybeder. Bu kuralın anlaşmalı boşanma davalarında uygulanması mümkün değildir. Çünkü anlaşmalı boşanmada (TMK m. 166/3) mahkeme bir kusur araştırması yapmaz. TMK m. 181/2'nin temel şartı ise sağ kalan eşin 'kusurunun ispatlanması'dır. Kusur araştırması yapılmayan bir dava türünde bu şartın gerçekleşmesi olanaksızdır. Dolayısıyla, anlaşmalı boşanma davası devam ederken eşlerden biri ölürse, sağ kalan eşin mirasçılığı devam eder.