Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2016/24092 E., 2018/10547 K. sayılı kararı ışığında, davalının yasal süresi içinde cevap dilekçesi sunmamasının delil bildirme hakkı üzerindeki etkisi nedir?

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin anılan kararında, davalının süresinde cevap dilekçesi sunmamasının sonuçları net bir şekilde ortaya konmuştur. HMK m. 129/1-e, savunmanın dayanağı olan her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin cevap dilekçesinde belirtilmesini zorunlu kılar. Süresinde cevap dilekçesi vermeyen davalı, savunmasının dayanağı olarak süresinde bir delil de ileri sürmemiş sayılır. Bu durumda, iddianın ve savunmanın genişletilmesi yasağını düzenleyen HMK m. 141 gereğince, davalı daha sonra delil (örneğin tanık) bildiremez. Yargıtay, bu durumda yerel mahkemenin davalıya delil göstermesi için süre vermesinin yasal olarak mümkün olmadığını ve süresinde cevap dilekçesi vermeyerek delillerini bildirmeyen davalının savunmaları dikkate alınarak davacıya kusur yüklenmesinin doğru olmadığını belirtmiştir. Dolayısıyla, cevap dilekçesi sunmamak delil bildirme hakkının (karşı tarafın açık muvafakati ve ıslah halleri dışında) yitirilmesi sonucunu doğurur.