İYUK m. 48/7 hükmü, temyiz başvurularının incelenmesinde Danıştay dairelerine nasıl bir ön inceleme yetkisi tanımaktadır?

İYUK m. 48/7, Danıştay'ın ilgili dairesi veya kuruluna, dosyanın esasına girmeden önce bir tür ön inceleme yaparak usuli eksiklikler nedeniyle başvuruyu reddetme yetkisi tanır. Normalde, temyiz isteminin süre, harç veya dilekçe şekli gibi usuli nedenlerle reddi kararı, başvurunun yapıldığı ilk derece mahkemesi tarafından verilir (İYUK m. 48/2, 6). Ancak, ilk derece mahkemesi bu eksiklikleri gözden kaçırıp dosyayı Danıştay'a gönderirse, İYUK m. 48/7 devreye girer. Bu fıkra uyarınca, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesi veya kurulu, eğer temyiz dilekçesinin; a) Gerekli harç ve giderleri ödenmeden verildiğini, b) İYUK m. 3'teki esaslara göre düzenlenmediğini, c) Kanuni süre içinde yapılmadığını veya d) Kesin bir karar hakkında olduğunu saptarsa, ilk derece mahkemesinin verebileceği bu ret kararlarını kendisi 'kesin olarak' verir. Bu, yargılamayı hızlandırmayı ve usuli eksiklikleri en baştan tespit etmeyi amaçlayan bir süzgeç mekanizmasıdır.