CMK m.286/2-d uyarınca, 'ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlar' ile ilgili 'her türlü' bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilememesi ne anlama gelmektedir?

Bu, kanunda sayılan bu hafif suçlar için istinafın son kanun yolu olduğu anlamına gelir. Bu suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemesi ister istinaf başvurusunu esastan reddetsin, ister hükmü kaldırıp beraat veya daha ağır/hafif bir mahkumiyet kararı versin, verilen karar 'her türlü' karar olduğu için kesindir ve temyiz edilemez. Ceza Genel Kurulu'nun 2018/113 sayılı kararında da bu bendin geniş kapsamına dikkat çekilmiştir.