TCK m. 191 kapsamında 'kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma' suçunun, 'uyuşturucu madde ticareti' (TCK m. 188) suçundan ayırt edilmesinde Yargıtay'ın gözettiği temel kriterler nelerdir?

Metinde ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/423 K. sayılı kararına atfen belirtildiği üzere, bu iki suçun ayırt edilmesindeki temel ölçüt, sanığın 'bulundurma amacı'dır. Bu amacın belirlenmesinde şu kriterler bir bütün olarak değerlendirilir: 1) Uyuşturucu Maddenin Miktarı: En önemli kriterdir. Miktar, kişisel yıllık kullanım sınırını aşıyorsa, ticaret amacının varlığına işaret eder. Adli Tıp Kurumu mütalaaları ve Yargıtay içtihatları (örn. esrar için yıllık 600-700 gr üstü) bu konuda yol göstericidir. 2) Bulunduruluş Şekli: Maddenin satışa hazır, çok sayıda küçük paketçikler (fişek) halinde, hassas terazi ile ölçülerek hazırlanmış olması ticaret amacını gösterir. 3) Bulundurulduğu Yer: Kolay ulaşılamayacak, zula tabir edilen bir yerde saklanması ticaret şüphesini artırır. 4) Maddenin Çeşitliliği: Ayrı ayrı kişisel kullanım sınırında olsa bile, birden fazla çeşit uyuşturucu maddenin (esrar, eroin, kokain vb.) bir arada bulundurulması ticaret belirtisidir. 5) Failin Davranışları: Müşteri arama, pazarlık yapma gibi davranışların tespiti ticaret suçunu gösterir. 6) Sanığın Sosyo-Ekonomik Durumu: Sanığın geçimini nasıl sağladığı ve geliri de diğer delillerle birlikte değerlendirilir.