Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2014/7958 E., 2016/11641 K. sayılı kararında, sanığın 'eşine ait CD'leri izlettireceğini söylemekten ibaret' eyleminde 'yarar sağlama' unsurunun bulunmaması nedeniyle neden 'şantaj' suçu (TCK 107/2) oluşmadığını, ancak eylemin 'hakaret' suçunu oluşturabileceğini açıklayınız.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2014/7958 E., 2016/11641 K. sayılı kararında, sanığın mağduru arayarak 'eşine ait CD'leri izlettireceğini söylemekten ibaret' eylemi incelenmiştir. Karar, bu eylemin TCK 107/2'de düzenlenen şantaj suçunu oluşturmadığına hükmetmiştir. Gerekçe şudur: Şantaj suçunun maddi unsuru, mağdurun şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı tehdidini mağdur üzerinde baskı aracı olarak kullanıp **kendisine veya bir başkasına yarar sağlanmasıdır**. Somut olayda, sanığın kendisine veya bir başkasına 'yarar sağlamaya yönelik' hareket ettiğine dair bir delil bulunmadığı tespit edilmiştir. Şantaj suçunda, tehdidin arkasında bir menfaat beklentisi mutlaka olmalıdır. Eğer bu menfaat talebi yoksa, eylem şantaj olarak nitelendirilemez. Yargıtay, bu tür bir eylemin, tehdit edilen kişiye yönelik 'hakaret' suçunu oluşturabileceğini belirtmiştir. Ancak olayda şikayetten vazgeçilmiş olması nedeniyle TCK 131 ve 73. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiği de vurgulanmıştır. Bu karar, şantaj suçunda 'çıkar sağlama' amacının, suçun oluşumu için kritik ve olmazsa olmaz bir unsur olduğunu netleştirmektedir.