Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2014/29247 E., 2016/47 K. sayılı kararında, sanıkların 'araç içerisinde bulunup, şikayetçilere ait eşyaların bulunduğu poşeti çalmış' olmalarında neden TCK 43/2 (zincirleme suç) maddesinden artırım yapılmasının hatalı olduğunu açıklayınız. Özellikle 'eşyaların kime ait olduğunu bilme imkanı olmaması' gerekçesini vurgulayınız.

Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2014/29247 E., 2016/47 K. sayılı kararında, sanıkların araç içerisinde bulunup, içerisinde şikayetçilere ait suça konu eşyaların bulunduğu poşeti çalmaları eylemi incelenmiştir. Karar, yerel mahkemenin TCK 43/2 (zincirleme suç) maddesiyle ilgili olarak artırım yapmasını hatalı bulmuştur. Gerekçe şudur: TCK 43/2'deki zincirleme suç hükmü, 'aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi' durumunda uygulanır. Bu durumun oluşabilmesi için, failin eylemi sonucunda birden fazla mağdurun zarar göreceğini bilmesi veya öngörmesi gerekmektedir. Ancak somut olayda, sanıkların çalınan poşet içerisindeki eşyaların kime ait olduğunu (yani birden fazla kişiye ait olduğunu) bilme imkanları olmadığı anlaşılmıştır. Poşet içerisindeki eşyanın kime ait olduğunun bilinmemesi, failin birden fazla kişiye karşı suç işleme kastının varlığını ortadan kaldırır. Bu durumda, tek bir hırsızlık fiili söz konusu olduğundan, zincirleme suç hükümleri uygulanamaz ve dolayısıyla TCK 43/2'den artırım yapılması fazla ceza tayini sonucunu doğurur. Bu karar, zincirleme suçun manevi unsurunun (kastın) ve fiilin somut durumunun doğru tespitinin önemini vurgular.