5411 sayılı Bankacılık Kanunu madde 160'ta düzenlenen bankacılık zimmeti suçunda 'haksız çıkar sağlayan' veya 'mal edinen' failin, resmi veya özel belgede sahtecilik suçlarını da işlemesi halinde, ayrıca sahtecilikten cezalandırılmamasının gerekçesini 'içtima' kuralları bağlamında açıklayınız.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu madde 160'ta düzenlenen bankacılık zimmeti suçu ile resmi veya özel belgede sahtecilik suçunun birlikte işlenmesi halinde, fail ayrıca sahtecilik suçlarından cezalandırılmaz. Bunun gerekçesi, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 2019/10764 E., 2020/10207 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, 5411 sayılı Bankacılık Yasasında zimmet suçu yanında sahtecilik suçundan da ayrıca hükmolunacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamasıdır. Bu durum, ceza hukukundaki **fikri içtima (bileşik suç)** veya **görünüşte içtima** kuralları çerçevesinde değerlendirilir. Sahtecilik fiilleri, genellikle zimmet fiilinin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışların bir parçası olarak işlenir; yani sahtecilik, zimmet suçunun nitelikli halinin veya işleniş biçiminin bir unsuru haline gelir. Bu durumda, sahtecilik fiilleri zimmet suçunun içinde erir ve fail sadece zimmet suçundan cezalandırılır. Bu ilke, bir fiilin birden fazla suç tipinin unsurlarını taşıdığı durumlarda, daha ağır veya özel olan suçtan cezalandırmayı esas alarak, suçluya birden fazla ceza verilmesini önler ve yargılama ekonomisine hizmet eder.