Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/588 K. sayılı kararında, boşanma davasında delil olarak sunulan 'MSN, GSM görüşmeleri ve elektronik iletiler' ile 'Facebook yazışmaları'nın kaydedilip ibraz edilmesi eylemlerinin neden 'haberleşmenin gizliliğini ihlal' (TCK 132/1-3) ve 'özel hayatın gizliliğini ihlal' (TCK 134/1) suçlarını oluşturmadığına hükmedildiğini, 'ispat amacı' ve 'hukuka aykırılık bilinciyle hareket etmeme' kriterlerini açıklayarak tartışınız.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/588 K. sayılı kararında, eşinin sadakatinden kuşkulanan ve boşanma davası öncesinde fiilen birlikte yaşadıkları dönemde, mağdurun cep telefonunu alıp şifresini kırarak elde ettiği MSN, GSM görüşmeleri ve elektronik iletiler ile Facebook yazışmalarını boşanma davasına delil olarak sunan sanığın eylemi incelenmiştir. Karar, bu eylemlerin TCK 134/1 (özel hayatın gizliliğini ihlal) ve TCK 132/1-3 (haberleşmenin gizliliğini ihlal) suçlarını oluşturmadığına hükmetmiştir. Gerekçe şudur: Kararda, kişinin kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında elde ettiği bu tür delillerin hukuka aykırı olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı belirtilmiştir. Ayrıca, sanığın bu delilleri üçüncü kişi ya da kişilerle paylaşmadığı veya çoğaltarak dağıtmadığına ilişkin bir iddia ileri sürülmediği ve eylemlerinde 'ispat amacı' taşıdığı anlaşılmıştır. Bu durumda, sanığın hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiştir. Bu karar, 'hukuka aykırılık bilinci'nin suçun manevi unsurunun oluşumu için kritik önemini ve 'ispat amaçlı delil elde etme'nin belirli durumlarda hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilebileceğini vurgulamaktadır.