Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2015/12581 E., 2016/1401 K. sayılı kararında, 'arabanın açık camından eşya çalma' eyleminin TCK 141/1 (basit hırsızlık) ve 'sinyal kesici cihaz ile aracın kilitlenmesini engelleyerek hırsızlığa teşebbüs' eyleminin TCK 142/1-b (nitelikli hırsızlık) maddesinden değerlendirilmesinin gerekçelerini açıklayınız.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2015/12581 E., 2016/1401 K. sayılı kararında, iki farklı hırsızlık eylemi ayrı ayrı değerlendirilmiştir: **1. Arabanın açık camından eşya çalma:** Bu eylem, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen **basit hırsızlık** suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Gerekçe, aracın camının 'açık' olmasıdır. Bu durumda, hırsızlık fiili için kanunda belirtilen 'kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında' (TCK 142/1-b) veya 'bina veya eklentisi içinden' (TCK 142/2-d) gibi nitelikli hallerin unsurları gerçekleşmemiştir. Eşya, herhangi bir engeli aşma zorunluluğu olmadan doğrudan alınabilmiştir. **2. Sinyal kesici cihaz (jammer) ile aracın kilitlenmesini engelleyerek hırsızlığa teşebbüs:** Bu eylem ise, suçun işlendiği 14.05.2010 tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen **nitelikli hırsızlık** suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Gerekçe, 'jammer' gibi sinyal kesici bir cihaz kullanarak aracın kilitlenmesini engellemenin, 'kilitlemek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında' hırsızlık suçunun nitelikli halini (o dönemdeki 142/1-b) oluşturmasıdır. Bu tür bir cihaz kullanımı, kilidin fiilen aşılmasına eşdeğer bir eylem olup, suçun işlenişinde özel bir araç veya yöntem kullanılmasını ifade eder. Karar, yerel mahkemenin suç vasıflarını yanlış nitelendirmesini bozma nedeni saymıştır. Bu karar, hırsızlık suçunun işleniş biçimindeki teknolojik ve yöntemsel farklılıkların suç vasfı üzerindeki etkisini açıkça göstermektedir.