Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2014/8998 E., 2014/27949 K. sayılı kararında, TCK 53/1-c fıkrasında yer alan 'kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından' hak yoksunluğunun süresi ve kapsamının TCK 53/3 maddesiyle nasıl sınırlandırıldığını açıklayınız.

Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2014/8998 E., 2014/27949 K. sayılı kararında, TCK madde 53/1-c fıkrasında düzenlenen 'velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri'ne ilişkin hak yoksunluğunun kapsamı ve süresi incelenmiştir. Kararda, yerel mahkemenin bu hak yoksunluğunu TCK madde 53/3'e aykırı olarak düzenlemesi bozma nedeni sayılmıştır. TCK madde 53/3, 'kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûm edilen kişi hakkında, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam eden belirli hak yoksunluklarının yanı sıra, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından bu yoksunluğun mahkûm olduğu hapis cezasından **koşullu salıverilinceye kadar** süreceğini' hükme bağlar. Yani, genel hak yoksunlukları (TCK 53/1-a,b,d,e bentleri) cezanın infazı tamamlanıncaya kadar devam ederken, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin yoksunluk **daha kısa bir süreye**, koşullu salıverilme anına kadar sınırlandırılmıştır. Bu düzenleme, hükümlünün ailesel bağlarının tamamen koparılmamasını ve topluma yeniden entegrasyonu için belirli hakların daha erken iadesini amaçlar. Yargıtay, bu ayrıma dikkat edilmemesini hukuka aykırı bulmuştur.