Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2017/14366 E., 2018/269 K. sayılı kararında, 'kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık' (TCK 158/1-d) ve 'resmi belgede sahtecilik' suçlarının bir arada işlendiği bir senaryoda, görevsizlik kararı verilmesi ve üst dereceli mahkemeye gönderilmesi gerekliliğinin gerekçesini açıklayınız. Özellikle zamanaşımı tespiti ve delil takdirinin rolünü değerlendiriniz.

Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2017/14366 E., 2018/269 K. sayılı kararında, sanığın kamu kurumunu araç olarak kullanarak dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen bir olay incelenmiştir. Kararda, 'kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık' suçunun TCK 158/1-d maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibarıyla, bu suçun üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesinin görev alanına girdiği belirtilmiştir. Mahkeme, bu suçun delillerinin takdir ve değerlendirilmesinin ağır ceza mahkemesine ait olduğunu gözeterek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulmasını bozma nedeni saymıştır. Karar, dolandırıcılık suçu yönünden dava zamanaşımının henüz dolmadığını, ancak resmi belgede sahtecilik suçu için zamanaşımının dolduğuna ilişkin tebliğname düşüncesine iştirak edilmediğini belirtmiştir. Bu durum, suçun vasfının ve dolayısıyla görevli mahkemenin doğru tespit edilmesinin yargılamanın sıhhati açısından temel bir gereklilik olduğunu ortaya koymaktadır. Görevsizlik kararı, hukuki uyuşmazlıkların doğru yargı merciinde çözülmesini temin eder.