Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2015/520 E., 2018/212 K. sayılı kararında, yağma suçunun (TCK 149/1-a-c, 31/3, 62) '15 yıllık kesintili zamanaşımının' suç tarihi ile inceleme tarihi arasında dolmuş bulunmasının hukuki sonucunu ve CMUK 322. maddesi bağlamında Yargıtay'ın yetkisini açıklayınız.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2015/520 E., 2018/212 K. sayılı kararında, sanığa yüklenen yağma suçunun (TCK 149/1-a-c, 31/3, 62), 5237 sayılı Yasa'nın 66/1-d, 67/4. maddelerinde öngörülen **15 yıllık kesintili zamanaşımının** suç tarihi olan 02.06.2001 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu tespit edilmiştir. Dava zamanaşımının dolması, kamu davasının düşmesini gerektiren mutlak bir düşme nedenidir (CMK 223/8). Bu durum, hükmün bozulmasını gerektirmiştir. Karar, bozma nedeninin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğini belirtmiş ve 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, Yargıtay'ın doğrudan sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar vermiştir. CMUK madde 322, Yargıtay'ın belirli durumlarda yerel mahkemeye dosyayı iade etmeden doğrudan karar vermesine olanak tanıyarak yargılama ekonomisini ve adaletin gecikmeden tecellisini sağlar. Bu karar, ağır suçlarda dahi zamanaşımı sürelerinin dikkatle takip edilmesi gerektiğini göstermektedir.