TCK madde 141'de düzenlenen hırsızlık suçunun temel unsurlarını 'zilyetlik' ve 'alma' fiili kavramları özelinde açıklayınız. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (2018/518 K.) yağma suçundan ayrımına ilişkin değerlendirmesini de göz önünde bulundurunuz.

TCK madde 141/1'de hırsızlık suçu, 'Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye...' şeklinde tanımlanmıştır. Bu tanıma göre, suçun temel unsurları şunlardır: **1. Zilyetlik:** Malın zilyedinin rızasının bulunmaması esastır. Zilyetlik, Medeni Kanun'un 973. maddesindeki gibi bir şey üzerinde fiili hakimiyeti bulunan kimsenin zilyet olmasıdır. Hırsızlık suçu, mülkiyet hakkı ile birlikte zilyetliği de korur. Malın malikinin bu suçun faili olması mümkün değildir. Mağdur malik olabileceği gibi zilyet de olabilir. **2. Alma Fiili:** Hırsızlık suçunun 'alma' fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi ve mağdurun bu eşya üzerinde tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesidir. Tasarruf olanağı ortadan kalkınca suç tamamlanır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/518 K. sayılı kararı, yağma suçundan ayrımı vurgularken, failin malı almak için cebir veya tehdit kullanmamasını ve mağdurun malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınmamasını hırsızlık açısından ayırt edici unsur olarak belirtmiştir. Eğer mağdur, sırf ürkekliği veya orantısız şekilde etkilenmesi nedeniyle malı teslim ediyorsa ve failin cebir veya tehdit amacı yoksa fiil hırsızlık olarak nitelendirilir.