Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2018/1959 Esas sayılı kararında, temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanmasının gerekçesi nedir?

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2018/1959 Esas sayılı kararında, sanık hakkında hükmolunan cezaların miktar ve türü ile verilen bozma hükmü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/1 maddesine göre bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma ilamlarının ve aynı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden onama kararı verilmiştir. (CMK m. 286/1, 286/2-a, Yargıtay 2. Ceza Dairesi - Esas: 2018/1959)