HMK m. 25'te düzenlenen 'taraflarca getirilme ilkesi' ile HMK m. 119 ve 129'daki vakıaları bildirme yükümlülüğü arasındaki ilişki, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2016/21429 E., 2018/8523 K. sayılı boşanma davası kararında nasıl yorumlanmıştır?

Yargıtay'ın ilgili kararında, 'taraflarca getirilme ilkesi'nin (HMK m. 25/1) boşanma davalarında da kural olarak geçerli olduğu vurgulanmıştır. HMK m. 119/1-e davacının, m. 129/1-d ise davalının, iddia ve savunmalarının dayanağı olan tüm vakıaları dilekçelerinde göstermelerini zorunlu kılar. Hakim, tarafların dilekçelerinde ileri sürmediği vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve hükmüne esas yapamaz. Somut olayda mahkeme, davacı kadının dava ve cevaba cevap dilekçelerinde dayanmadığı 'sadakatsizlik' vakıasını erkeğe kusur olarak yüklemiştir. Yargıtay, TMK m. 184'te boşanma yargılamasına ilişkin özel kurallar saklı olsa da, tarafların dayanmadığı vakıaların esas alınacağına dair bir istisna bulunmadığını belirtmiştir. Bu nedenle, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan 'sadakatsizlik' vakıasının davalı erkeğe kusur olarak yüklenmesini 'taraflarca getirilme ilkesi'ne aykırı bularak kararı bozmuştur.