AİHM Yüksel Yalçınkaya kararının 'leading case' niteliği gereği, Türkiye'ye Sözleşme'nin 46. maddesi kapsamında hangi genel tedbirleri alma yükümlülüğü getirmiştir?

Karar, başvurucunun durumuna ilişkin yargılamanın yenilenmesinin (CMK 311/1(f)) uygun bir bireysel tedbir olduğunu belirtirken, aynı zamanda benzer vakalara ilişkin olarak sistemik bir sorun olduğu tespitiyle genel tedbirlerin alınması gerektiğini vurgulamıştır. Mahkeme, ByLock kullanımına dayalı mahkûmiyet kararlarının münferit olaylar değil, sistemik bir sorundan kaynaklandığını ve 8.000'den fazla benzer başvurunun beklediğini göz önünde bulundurarak, Türk makamlarının ulusal düzeyde bu kusurları gidermek için genel tedbirler alması gerektiğini belirtmiştir. Bu, içtihat ve yasal değişiklikler yoluyla hukuki kesinliğin ve adil yargılanma standartlarının sağlanmasını içerir. Anayasa'nın 90/5. maddesi uyarınca uluslararası anlaşmaların kanun hükmünde olması, bu yükümlülüğü pekiştirmektedir. (AİHM Yüksel Yalçınkaya Kararı, § 403, 406, 407, 409, 411, 412, 413, 414, 415, 416, 417, 418)