İYUK madde 52'de düzenlenen 'Temyiz veya İstinaf İstemlerinde Yürütmenin Durdurulması' müessesesini açıklayınız. Bu kararların kesinliği ve teminat karşılığı verilmesi ilkesi nasıldır?

İYUK madde 52, temyiz veya istinaf kanun yollarına başvurulmasının, ilke olarak hakim, mahkeme veya Danıştay kararlarının yürütülmesini kendiliğinden durdurmayacağını belirtir (İYUK m. 52/1). Ancak, bu kararların yürütülmesi, 'teminat karşılığında' durdurulabilir. Bu karar, temyiz istemini incelemeye yetkili Danıştay dava dairesi, kurulu veya istinaf başvurusunu incelemeye yetkili bölge idare mahkemesince verilebilir (İYUK m. 52/1). **Teminat ve İstisnaları:** Yürütmenin durdurulması kararları kural olarak teminat karşılığında verilir. Ancak, durumun gereklerine göre teminat aranmayabilir (İYUK m. 52/1). İptal davalarında teminat istenmeyebilir (İYUK m. 52/2). İdareden ve adli yardımdan faydalanan kimselerden teminat alınmaz (İYUK m. 52/3). Taraflar arasında teminata ilişkin çıkan anlaşmazlıklar, yürütmenin durdurulması hakkında karar veren daire, mahkeme veya hakim tarafından çözümlenir (İYUK m. 27/6 atfı). **Kararların Kesinliği:** Temyiz ve istinaf incelemesi sırasında yürütmenin durdurulması istemleri hakkında verilen kararlar 'kesindir' (İYUK m. 52/4). Bu, bu kararlara karşı başka bir kanun yoluna başvurulamayacağı anlamına gelir. **Bozma Kararının Etkisi:** Kararın bozulması, kararın yürütülmesini kendiliğinden durdurur (İYUK m. 52/5). Bu hükümler, yargılamanın sonuna kadar hukuka aykırı bir işlemin telafisi güç veya imkansız zararlar doğurmasını engellemeyi ve yargı kararlarının etkinliğini sağlamayı amaçlar.