Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.05.2014 tarihli ve 2012/1557 E., 2014/233 K. sayılı kararı, meşru savunmada sınırın aşılması (TCK m.27/2) ile haksız tahrik (TCK m.29) arasındaki ayrımı 'kin duygusunu tatmine yönelik olma' kriteri üzerinden nasıl yapmaktadır?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.05.2014 T., 2012/1557 E., 2014/233 K. sayılı kararı, meşru savunmada sınırın aşılması (TCK m.27/2) ile haksız tahrik (TCK m.29) arasındaki temel ayrımı failin 'kin duygusunu tatmine yönelik' olup olmama kriteri üzerinden yapmaktadır. Kararda şöyle denilmiştir: 'Zira kişi sırf maruz kaldığı saldırının etkisiyle, 'heyecan, korku veya telaşa' kapılarak meşru müdafaa sınırlarını aştığında bu maddeden yararlanabilecek, buna karşılık saldırının etkisinin yanında, saldırıdan kaynaklanmış olsa bile, öfke gibi nedenlerle sınır aşıldığında ise aynı korumadan faydalanılması sözkonusu olmayacaktır. Başka bir deyişle, failin amacı, saldırının defedilmesinden çok, kin duygusunu tatmine yönelik ise meşru savunmada sınırın aşılması değil, ancak haksız tahrik sözkonusu olabilecektir.' Bu, TCK m.27/2'nin uygulanabilmesi için failin psikolojik durumunun tamamen saldırının korkutucu veya telaş verici etkisi altında olması gerektiğini, eğer eylemde intikam, öfke veya kin gibi duygular ağır basıyorsa, artık kusurluluğu tamamen ortadan kaldıran TCK m.27/2'nin değil, sadece cezayı azaltan TCK m.29'daki haksız tahrik hükmünün uygulanabileceğini ifade eder. Bu ayrım, failin sübjektif kastının ve eylemi gerçekleştirdiği motivasyonun hukuki nitelendirmedeki belirleyiciliğini gösterir (Sen.av.tr - Meşru Savunma, Sınırın Aşılması ve Haksız Tahrik Mukayesesi makalesi).