İşe iade davasının açılabilmesi için gerekli olan 'geçerli fesih sebebi' kavramını açıklayınız. İş Kanunu madde 18'de sayılan ve fesih için 'geçerli bir sebep oluşturmayacak' haller nelerdir?

İşe iade davasının açılabilmesi için en temel şart, iş sözleşmesinin işveren tarafından 'geçerli bir sebep olmadan' feshedildiğinin iddia edilmesi ve mahkemece tespit edilmesidir. İş Kanunu madde 18, otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işverenin, işçinin 'yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorunda' olduğunu belirtir (İş Kanunu m. 18/1). Kanun, nelerin geçerli sebep olamayacağını da açıkça belirtmiştir: * Sendika üyeliği veya sendikal faaliyetlere katılmak. * İşyeri sendika temsilciliği yapmak. * Mevzuattan veya sözleşmeden doğan haklarını takip veya yükümlülüklerini yerine getirmek için işveren aleyhine idari veya adli makamlara başvurmak veya bu hususta başlatılmış sürece katılmak. * Irk, renk, cinsiyet, medeni hal, aile yükümlülükleri, hamilelik, doğum, din, siyasi görüş ve benzeri nedenler. * Kadın işçilerin çalıştırılmasının yasak olduğu sürelerde işe gelmemek (İş Kanunu m. 74). * Hastalık veya kaza nedeniyle İş Kanunu madde 25/I-(b) alt bendinde öngörülen bekleme süresinde işe geçici devamsızlık (İş Kanunu m. 18/f). Bu haller, işçinin korunması ve işverenin keyfi fesihlerinin önlenmesi amacıyla geçerli fesih nedeni olarak kabul edilmemektedir. İşveren, feshi geçerli bir sebebe dayandırdığını ispatla yükümlüdür (İş Kanunu m. 20/2) (Kadimhukuk.com.tr - İşe İade Davası makalesi).