Meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik kurumları arasındaki temel ayrımları, özellikle hukuka uygunluk ve kusurluluk bağlamında açıklayınız. CMK madde 223'teki yansımaları nelerdir?

Bu üç kurum, ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler grubunda yer alır, ancak hukuki nitelikleri ve sonuçları farklıdır. Meşru savunma (TCK m. 25/1), suçun 'hukuka aykırılık' unsurunu ortadan kaldıran bir 'hukuka uygunluk sebebi'dir. Fiil tipe uygun olsa bile, hukuka aykırı olmadığı için suç oluşmaz ve faile ceza verilmez. CMK m. 223/2-d uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilir. Meşru savunmada sınırın aşılması (TCK m. 27/2), meşru savunma şartları mevcutken, sınırın mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan ileri gelmesiyle aşılması halidir. Bu durumda fiil hukuka aykırılık niteliğini korur, ancak faile 'kusur' atfedilemediğinden ceza verilmez. CMK m. 223/3-c uyarınca 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı verilir. Haksız tahrik (TCK m. 29) ise, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlenmesi durumudur. Bu, hukuka uygunluk sebebi olmayıp, fiil haksızlık niteliğini korur ancak 'kusurluluğu azaltan bir neden' olarak cezada indirime gidilir. Ceza sorumluluğunu tamamen ortadan kaldırmaz. Dolayısıyla, meşru savunma beraatle sonuçlanırken, sınırın aşılması ceza verilmesine yer olmadığı kararıyla, haksız tahrik ise indirimli cezayla sonuçlanır (Sen.av.tr - Meşru Savunma, Sınırın Aşılması ve Haksız Tahrik Mukayesesi makalesi).