Ceza yargılamasında 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi ne anlama gelir?

Latince 'in dubio pro reo' olarak ifade edilen bu ilke, masumiyet karinesinin bir uzantısıdır. Buna göre, bir sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesi için, suçun sübutu yani sanığın suçu işlediği hususu, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle ispatlanmalıdır. Şüpheli kalmış, aydınlatılamamış veya birden fazla oluşa imkan veren durumlar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Yüksek bir ihtimal dahi mahkûmiyet için yeterli değildir. (YCGK, 2016/1-329 E., 2016/251 K.)