4857 sayılı İş Kanunu m.19/2'de fesihten önce savunma alınması gereken haller 'işçinin davranışı veya verimi' olarak belirtilirken, m.18'de geçerli nedenler 'işçinin yeterliliği veya davranışları' olarak sayılmıştır. Bu 'verim' ve 'yeterlilik' kavramları arasındaki fark Yargıtay kararında nasıl ele alınmıştır?

Yargıtay İBK 2017/9 E. sayılı kararının alıntıladığı öğreti görüşlerine göre, bu iki kavram arasında bir çelişki olduğu ve yorumlanması gerektiği belirtilmiştir. Baskın görüş, İş Kanunu m.19/2'deki 'verimi' ifadesinin, kanunun sistematiği ve m.18 ile uyumlu olması açısından 'yeterliliği' olarak anlaşılması gerektiğidir. Ancak bir diğer görüş, kanun koyucunun bu iki kavramı bilinçli olarak farklı kullandığını, 'yeterlilik' hallerinin (örneğin zihinsel veya bedensel yetersizlik) savunma alınmasını gerektirmediğini, ancak 'verimlilik' düşüklüğünün savunma alınmasını gerektirdiğini savunur. Kararın genel ruhu, işçinin iradesi dışında kalan sağlık sorunları gibi 'yeterlilik' hallerinin, savunma alınması gerekmeyen durumlar olduğu yönündedir.