Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/993 sayılı kararında, FETÖ/PDY'nin 'yargı yapılanması' ve 'mahrem alan' olarak gördüğü yargı kurumlarını ele geçirme amacı, sanık hâkim ve savcıların eylemlerinin hukuki nitelendirmesinde nasıl bir rol oynamıştır?

Bu unsurlar, sanıkların eylemlerinin bireysel görev suçları olmaktan çıkıp, anayasal düzene karşı işlenen daha büyük bir organizasyonun parçası olarak nitelendirilmesinde merkezi bir rol oynamıştır. YCGK kararında, FETÖ/PDY'nin nihai amacının devletin tüm anayasal kurumlarını ele geçirmek olduğu, yargının da bu amaç için bir 'araç' ve 'mahrem alan' olarak görüldüğü belirtilmiştir. Sanık hâkim ve savcıların, bu yapı içinde, örgütsel bir motivasyonla ve hiyerarşi içinde hareket ederek, örgütün hedef ve politikalarına uygun kararlar verdikleri veya bu yönde faaliyetlerde bulundukları kabul edilmiştir. Bu nedenle, sanıkların eylemleri, basit bir görevi kötüye kullanma suçu olarak değil; örgütün nihai amacı olan TCK m. 309, 311, 312'deki suçlara 'iştirak' ve TCK m. 314 uyarınca 'silahlı terör örgütüne üye olma' suçu kapsamında değerlendirilmiştir. Yargı yapılanması, eylemlerin örgütsel ve amaçsal bağını kuran en önemli unsur olmuştur. (YCGK, E. 2017/993, K. 2017/392)