Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2013/10035 E. sayılı kararı, işçinin sağlık raporlarına dayalı olarak iş sözleşmesinin 4857 S.K. m. 25/I-b uyarınca feshinde savunma alınmasının gerekmediği yönündedir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu, bu dairenin görüşünü benimserken hangi temel argümanları kullanmıştır?

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin görüşünü benimserken şu temel argümanları kullanmıştır: 1) Fesih Nedeninin Niteliği: Sağlık raporlarına dayalı devamsızlığın, işçinin 'davranışı' veya 'verimi' ile ilgili bir neden olmaması. Bu durumun, işçinin iradesi dışında gelişen objektif bir yetersizlik hali olması. 2) Kanun Sistematiği: 4857 S.K. m. 25/son fıkranın, işe iade davası açılabileceğini düzenlerken m. 18, 20 ve 21'e atıf yapıp, feshin usulünü düzenleyen m. 19'a atıf yapmaması. Bu durumun, kanun koyucunun haklı fesihlerde m. 19'daki usul kurallarının (savunma alma dahil) uygulanmasını istemediğinin bilinçli bir göstergesi olduğu. 3) Madde Gerekçesi ve ILO Sözleşmesi: Hem İ.K. m. 19'un gerekçesinde hem de ILO 158 Sayılı Sözleşme'de, işçinin zihinsel veya bedensel yetersizliği gibi durumlarda savunma alınmasının işverenden makul olarak beklenemeyeceğinin belirtilmesi. Sağlık nedenli uzun süreli devamsızlığın da bu kapsamda bir yetersizlik hali olduğu. (Yargıtay İBK, E. 2017/9, K. 2018/10)