CMK m. 226'da düzenlenen 'ek savunma hakkı' nedir ve hangi durumlarda bu hakkın sanığa tanınması zorunludur? Bu hakkın müdafi tarafından kullanılması mümkün müdür?

Ek savunma hakkı, sanığın, hakkında açılan davanın dayanağı olan iddianamedeki suç nitelendirmesinden veya yasa maddesinden farklı, daha ağır bir suç veya yasa maddesinden cezalandırılma ihtimali ortaya çıktığında, bu yeni duruma karşı savunma yapabilmesi için kendisine tanınan bir haktır. CMK m. 226'ya göre şu durumlarda tanınması zorunludur: 1) Suçun Hukuki Niteliğinin Değişmesi: Yargılama sırasında fiilin, iddianamede belirtilenden farklı bir suçu oluşturduğu anlaşılırsa (örneğin, hırsızlık olarak açılan davanın yağma olduğu anlaşılırsa). 2) Cezanın Artırılmasını Gerektiren Haller: İlk defa duruşma sırasında, cezanın artırılmasını gerektiren bir nitelikli hal (örneğin, silahla işlenme) veya başka bir durum ortaya çıkarsa. Evet, bu hakkın müdafi tarafından kullanılması mümkündür. CMK m. 226/4'e göre, bu bildirimler varsa müdafiye yapılır ve müdafi, sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır. Dolayısıyla, sanığın yokluğunda müdafiine ek savunma hakkı tanınarak yargılamaya devam edilebilir. (YCGK, E. 2016/1-329, K. 2016/251)