Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2008/4388 E. sayılı kararında, sahte fatura kullanmak suçundan yargılanan sanık hakkında 'kaçak' kararı verilmesi neden hukuka aykırı bulunmuştur?

Çünkü 5271 sayılı CMK'nın 248. maddesinin ikinci fıkrası, kaçak sanık hakkında uygulanabilecek zorlayıcı tedbirleri (mallara el koyma gibi) belirli bir 'katalog suç' listesiyle sınırlandırmıştır. Kararda, sanığa isnat edilen 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet (sahte fatura kullanmak) suçunun, bu katalogda sayılan suçlardan olmadığı belirtilmiştir. Dolaylı olarak karar, kaçaklık müessesesinin ve buna bağlı ağır tedbirlerin ancak kanunda sayılan ciddi suçlar için uygulanabileceğini, her suçtan dolayı kaçak olan sanık hakkında bu özel ve ağır usulün işletilemeyeceğini vurgulamaktadır. Her ne kadar CMK m. 247 genel olarak kaçaklık kararını düzenlese de, Yargıtay uygulaması m. 248'deki tedbirlerle birlikte değerlendirerek katalog dışı suçlarda bu kurumun uygulanmasına temkinli yaklaşmaktadır. Sanık hakkında yasaya aykırı şekilde kaçak kararı verildiği için, bu karara dayanılarak CMK m. 247/4 uyarınca atanan zorunlu müdafiin de temyiz yetkisinin bulunmadığı sonucuna varılmıştır. (Yargıtay 11. CD, E. 2008/4388, K. 2008/4736)