4857 sayılı İş Kanunu'nun 19/2. maddesinde, işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle yapılan fesihlerde savunma alınması gerektiği belirtilirken, sadece 25/II. maddedeki (ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık) halin istisna tutulmasının hukuki mantığı nedir? Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu bu durumu nasıl açıklamıştır?

Yargıtay İBK'ya göre, 19. maddenin ikinci fıkrasında sadece 25/II'nin istisna tutulmasının sebebi, bu bentteki fesih nedenlerinin de işçinin 'davranışlarından' kaynaklanmasıdır. İşçinin davranışları, ağırlığına göre hem geçerli fesih (İ.K. m. 18) hem de haklı fesih (İ.K. m. 25/II) nedeni olabilir. Kanun koyucu, daha hafif sonuçları olan geçerli nedenle fesihte savunma almayı zorunlu kılarken, daha ağır sonuçları (kıdem ve ihbar tazminatı alamama) olan 25/II'de bu zorunluluğu kaldırmasaydı bir çelişki doğacaktı. Bu nedenle, işçinin davranışına dayalı en ağır fesih türü için bile savunma zorunluluğunun olmadığını özel olarak belirtme ihtiyacı duymuştur. Bu durum, 25/I (sağlık sebepleri) veya 25/III (zorlayıcı sebepler) gibi işçinin davranışına dayanmayan diğer haklı fesih nedenlerinde savunma alınması gerektiği anlamına gelmez; bilakis bu hallerde savunma alınmasının zaten öngörülmediği kabul edilir. (Yargıtay İBK, E. 2017/9, K. 2018/10)