Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 30.05.2018 tarihli, 2016/10064 E., 2018/8395 K. sayılı kararını, Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçunda "ısrar" ögesinin somut olaydaki tezahürü açısından yorumlayınız.

Bu Yargıtay kararı, Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçunun (TCK m.123) temel unsurlarından biri olan "ısrar" ögesinin önemini vurgulamaktadır. Kararda, sanığın sadece "bir kez müştekinin evinin ziline basması" şeklindeki eyleminde, TCK m.123'te düzenlenen suçun unsuru olan "ısrar" ögesinin ne şekilde gerçekleştiğinin yöntemince açıklanmadığı belirtilmiştir. Mahkemenin, bu eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı vermesi bozma nedeni sayılmıştır. Bu karar, "ısrar" kavramının tek bir eylemle değil, eylemin tekrarlanması ve süreklilik arz etmesiyle oluşacağını net bir şekilde ortaya koymaktadır. Suçun manevi unsuru olan "sırf huzur ve sükununu bozma saiki"nin de somut olarak açıklanması gerektiği vurgulanmıştır.