Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 02.05.2016 tarihli, 2016/3709 E., 2016/8744 K. sayılı kararını, "davasız yargılama olmaz" ilkesi (CMK m.225/1) ve "suçun vasfının değişmesi" durumlarında mahkemenin hareket tarzı açısından değerlendiriniz.

Bu Yargıtay kararı, cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlamalarına ilişkindir. Karar, "davasız yargılama olmaz" ilkesinin (CMK m.225/1) önemine vurgu yapar. Kararda, Cumhuriyet Başsavcılığınca başka bir iddianameyle açılan ve beraatle sonuçlanıp kesinleşen "kişilerin huzur ve sükununu bozma" suçlamasıyla ilgili olarak, aynı eylemin tekrar incelenerek mahkumiyet hükmü kurulması CMK m.225/1'e aykırı bulunmuştur. Ayrıca, tehdit suçlamasıyla açılan davada, iddianame anlatımında sadece tehdit eyleminden bahsedildiği halde, eylemin vasıf değiştirerek kişilerin huzur ve sükununu bozma suçuna dönüşmesinin mümkün olmadığı ve açılmamış davadan hüküm kurulamayacağı belirtilmiştir. Bu durum, mahkemenin iddianame ile bağlılığını ve yargılamanın sınırlarını net bir şekilde ortaya koymaktadır. Suç vasfının değişmesi durumunda dahi, davanın konusu iddianamede gösterilen eylemdir.