Yargıtay'ın 5. Ceza Dairesi'nin zimmet suçuna ilişkin 10.01.2012 tarihli, 2008/319 E., 2012/36 K. sayılı kararını, "tek başına para çekme yetkisi" ve suç nitelendirmesi açısından değerlendiriniz.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin bu kararı, bir hastanede hasta kabul servisi şefi olarak çalışan sanığın, tahsil ettiği taksit tutarlarını Kurum hesabına yatırmayarak mal edinmesi iddiasına ilişkindir. Sanık, fiilen para tahsil etme göreviyle yetkilendirilip yetkilendirilmediğinin veya para üzerinde koruma ve gözetim yetkisinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiğini savunmuştur. Daire, sanığın bankadan tek başına para çekme yetkisinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesini istemiştir. Kararda, sanığın para tahsil etme görevinin veya para üzerinde koruma ve gözetim görevinin bulunması halinde "zimmet suçu", aksi halde ise "dolandırıcılık" veya "sahtecilik" suçunun oluşacağı belirtilmiştir. Bu karar, zimmet suçunun oluşumu için "görevi gereği zilyetliği kendisine devredilen" veya "koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan" malvarlığının varlığına vurgu yapmaktadır.