Bir belediye, görevden ayrılan bir başkanının, görevde olduğu dönemde kendisine tahsis edilen makam aracını, ayrıldıktan sonra iade etmeyip bir süre daha kişisel işleri için kullandığını tespit etmiştir. Bu eylem, TCK m.247/1 (basit zimmet) mi, yoksa TCK m.247/3 (kullanma zimmeti) kapsamında mı değerlendirilmelidir? Failin kastının bu ayrımda rolü nedir?

Bu eylem, metindeki tartışmalar ışığında 'kullanma zimmeti' (TCK m.247/3) kapsamında değerlendirilmelidir. İki suç tipi arasındaki ayrım, failin kastına dayanır. TCK m.247/1'deki basit zimmet suçunun oluşması için failde 'temellük kastı', yani malı kalıcı olarak kendi malvarlığına katma, sahiplenme iradesi bulunmalıdır. TCK m.247/3'teki kullanma zimmetinde ise, failde temellük kastı yoktur. Fail, en başından itibaren malı sadece 'geçici bir süre kullanıp iade etmek üzere' zimmetine geçirir. Somut olayda, belediye başkanının makam aracını satmak, başkasına devretmek gibi bir amacı olmayıp, sadece bir süre daha kişisel işleri için kullandıktan sonra iade etme niyetinde olduğu varsayılırsa, eylem 'kullanma zimmeti' suçunu oluşturur. Bu durumda, faile verilecek ceza, TCK m.247/3 uyarınca basit zimmete göre daha az (yarı oranına kadar indirilmiş) olacaktır. Eğer fail, aracı hiç iade etmeme kastıyla hareket etseydi, eylem basit zimmet olurdu (Kaynak: gorevi-kotuye-kullanma-ve-zimmet-suclari).