İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yer alan 'işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir' hükmü, gezici olarak çalışan (örneğin, bölge satış müdürü) bir işçi için nasıl uygulanır? Davacının son çalıştığı işyeri adresinin belirlenmesinin önemi, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2015/842 E. sayılı kararında nasıl vurgulanmıştır?

Gezici olarak çalışan işçiler için 'işin yapıldığı yer', genellikle işçinin fiilen ve ağırlıklı olarak faaliyet gösterdiği, bağlı olduğu merkez veya şubenin bulunduğu yer olarak kabul edilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ilgili kararında, davacının son çalıştığı işyeri adresinin belirlenmesinin önemi, yetkili mahkemenin tespiti için kritik olması nedeniyle vurgulanmıştır. Karara konu olayda, davacı Adana'da çalışırken Kayseri'ye atanmış, ancak bu yeni görev yerinde çalışıp çalışmadığı ihtilaflıdır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu m.5, davacı işçiye, davalının ikametgahı mahkemesi ile işini yaptığı yer mahkemesi arasında bir seçim hakkı tanır. Eğer işçi son olarak Kayseri'de çalışmışsa Kayseri İş Mahkemeleri, çalışmamış ve Adana'dan ayrıldıktan sonra iş akdini feshetmişse Adana İş Mahkemeleri yetkili olabilir. Bu nedenle, mahkemenin, tarafların delillerini toplayarak davacının en son fiilen nerede çalıştığını tereddüde yer bırakmayacak şekilde tespit etmesi ve yetki kararını buna göre vermesi gerekir. Bu tespit yapılmadan, varsayıma dayalı olarak yetkisizlik kararı verilmesi, eksik inceleme nedeniyle bozma sebebi sayılmıştır (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-6-genel-yetkili-mahkeme.html).