Kiracı kirasını düzenli olarak ödemesine rağmen, kiraya veren, 'ihtiyaç nedeniyle tahliye davası' (TBK m.350) açmak istemektedir. Bu davada, kiraya verenin 'ihtiyaç' iddiasının hangi nitelikleri taşıması gerekmektedir? İhtiyaç iddiasının samimi olup olmadığının değerlendirilmesinde Yargıtay'ın aradığı kriterler nelerdir?

Metinde ve yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtildiği üzere, ihtiyaç iddiasına dayalı tahliye davasının kabul edilebilmesi için ihtiyacın 'gerçek, samimi ve zorunlu' olması gerekir. Bu üç unsurun bir arada bulunması şarttır. - Gerçek: İhtiyaç, fiilen var olmalı, varsayımsal veya gelecekte doğması muhtemel olmamalıdır. - Samimi: Kiraya verenin ihtiyacı, kiracıyı tahliye etmek için bir bahane olarak kullanılmamalıdır. Kiraya verenin davranışları ve hayatın olağan akışı bu samimiyeti desteklemelidir. - Zorunlu: İhtiyaç, kiraya verenin veya kanunda sayılan yakınlarının barınma veya çalışma hakkı için gerekli olmalı, bir lüks veya keyfiyetten ibaret olmamalıdır. Yargıtay'ın aradığı kriterlere örnekler: İhtiyaç sahibinin kirada oturuyor olması, ihtiyacın samimiyeti yönünde güçlü bir karine teşkil eder. Buna karşın, kiraya verenin başka bir boş ve kullanılabilir konutunun olmasına rağmen tahliye talep etmesi, samimiyetsizlik göstergesi olarak kabul edilebilir. Dava süresince ihtiyacın devam etmesi de zorunludur; yargılama sırasında ihtiyaç ortadan kalkarsa dava reddedilir (Kaynak: kiraci-nasil-cikarilir-kiraci-tahliyesi).