İşkence suçunu (TCK m. 94) kasten yaralama suçundan (TCK m. 86) ayıran temel unsur nedir? Bir kamu görevlisinin, görevinden kaynaklanan nüfuzunu kötüye kullanarak bir kişiye yumruk atması eylemi, hangi koşullarda TCK m. 86/3-d kapsamında kalırken, hangi koşullarda TCK m. 94 kapsamında işkence suçunu oluşturur? Bu ayrımda İşkenceye Karşı BM Sözleşmesi'nin 1. maddesindeki 'amaç' unsurunun rolünü açıklayınız.

İşkence suçunu (TCK m. 94) kasten yaralamadan (TCK m. 86) ayıran temel unsur, failin 'özel kastı' yani eylemi gerçekleştirirken güttüğü amaçtır. Bir kamu görevlisinin bir kişiye yumruk atması fiili, tek başına her iki suçu da oluşturmaya potansiyel olarak elverişlidir. Ayrım, fiilin arkasındaki niyetle yapılır: 1. **Kasten Yaralama (TCK m. 86/3-d):** Kamu görevlisi, görevinden kaynaklanan nüfuzu kötüye kullanarak, ancak İşkence Sözleşmesi'nde sayılan özel amaçlar olmaksızın, salt öfke, husumet, tartışma veya başka bir nedenle kişiye acı vermek veya sağlığını bozmak amacıyla yumruk atarsa, bu eylem kasten yaralama suçunu oluşturur. Örneğin, kendisine hakaret eden bir vatandaşa veya bir trafik tartışmasında karşı tarafa vuran polis memurunun eylemi bu kapsamdadır. 2. **İşkence (TCK m. 94):** Aynı yumruk atma eylemi, eğer İşkenceye Karşı BM Sözleşmesi'nin 1. maddesinde sayılan özel amaçlardan (saiklerden) biriyle işlenirse işkence suçunu oluşturur. Bu amaçlar: a) Kişiden veya üçüncü bir kişiden **bilgi veya itiraf (ikrar) elde etmek**, b) Kişiyi işlediği veya işlediğinden şüphelenilen bir fiilden dolayı **cezalandırmak**, c) Kişiyi veya üçüncü bir kişiyi **korkutmak veya yıldırmak/sindirmek**, d) **Ayrımcılığa dayalı** herhangi bir nedenle (siyasi, ırksal, dini vb.) gerçekleştirilmesi. Örneğin, bir şüphelinin suçunu itiraf etmesi için sorgu sırasında dövülmesi, bir göstericinin eyleminden dolayı cezalandırma amacıyla dövülmesi veya belirli bir etnik gruba mensup olduğu için aşağılanarak dövülmesi eylemleri işkence suçunu oluşturur. Sonuç olarak, fiilin kendisinden (yumruk atmak) çok, bu fiilin arkasındaki 'amaç', suçu kasten yaralamadan işkenceye dönüştüren kilit unsurdur. (Bkz: sen.av.tr, 'İşkence' makalesi)