Paylı mülkiyete tabi bir taşınmazda, A paydaşı payını 100.000 TL'ye X kişisine satmıştır. Diğer paydaş B, şufa davası açmıştır. Dava devam ederken X, aynı payı 150.000 TL'ye Y kişisine satmıştır. B, davasını Y'ye yöneltmiştir. Bu durumda B'nin ödemesi gereken önalım bedeli 100.000 TL midir, yoksa 150.000 TL midir? Yargıtay'ın 'kötü niyet' kriterini bu bağlamda açıklayınız.

Bu durumda B'nin ödemesi gereken bedelin belirlenmesi, ikinci alıcı olan Y'nin 'kötü niyetli' olup olmamasına bağlıdır. Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2011/13775 K. sayılı kararında da belirtilen ilkeye göre, önalım davası açıldıktan sonra payı devralan ikinci alıcı, bu devirle davacının önalım hakkını kullanmasını zorlaştırmayı veya engellemeyi amaçlıyorsa veya davadan haberdar olarak payı devralmışsa kötü niyetli kabul edilir. Davacı, ikinci alıcının kötü niyetli olduğunu (örneğin davanın tapuya şerh edilmiş olması veya alıcının davadan haberdar olduğunu gösteren delillerle) ispatlarsa, daha düşük olan ilk satış bedeli (100.000 TL) üzerinden önalım hakkını kullanabilir. Eğer davacı, Y'nin kötü niyetli olduğunu ispatlayamazsa, Y iyi niyetli kabul edilir ve davacı, son satış bedeli olan 150.000 TL'yi depo etmekle yükümlü olur. İspat yükü davacıdadır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/gayrimenkul-hukuku/sufa-hakki-onalim-davasi.html)