Bir hâkimin, CMK m. 22'de sayılan yasaklılık hallerinden biri mevcut olduğu halde davaya bakmaya devam etmesi ve hüküm vermesi, Yargıtay tarafından nasıl değerlendirilir?
Bu durum, 'mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması' anlamına gelir ve CMK m. 289 uyarınca mutlak bir temyiz (bozma) sebebidir. Yargıtay, kararın esasına girmeden, sırf bu usuli nedenle hükmü bozar.