FETÖ/PDY terör örgütü davalarında kullanılan 'ankesörlü/sabit hattan ardışık arama' delilinin hukuki niteliğini ve ispat gücünü 'belirleyici delil' ile 'yan/tamamlayıcı delil' kavramları arasındaki farkı gözeterek değerlendiriniz. Yargıtay'ın bu delile ilişkin güncel içtihadındaki evrimi ve 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesiyle ilişkisini irdeleyiniz.

FETÖ/PDY davalarında 'ankesörlü/sabit hattan ardışık arama' delili, örgütün gizli iletişim metodlarından biri olarak kabul edilmektedir. Başlangıçta Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin bazı kararlarında (örneğin, 2019/9269 E., 2019/8316 K.) somut olayın özelliklerini gözeterek yalnızca ardışık ve tekil aramalardan hareketle örgüt üyeliği mahkumiyetlerini onadığı görülse de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.02.2020 tarihli, 2019/9.MD-286 E. ve 2020/52 K. sayılı kararında, arama sayısı ve sıklığı dikkate alındığında ardışık veya periyodik aranmanın tek başına örgütsel toplantılara katıldığının göstergesi olarak değerlendirilemeyeceği belirtilmiştir. Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 11.02.2020 tarihli, 2019/8467 E. ve 2020/984 K. sayılı kararında ise HTS kayıtlarının 'belirleyici delil' niteliğinde olduğu ifade edilmiş, ancak bu delilin tek başına mahkumiyete esas alınamayacağı, yan veya tamamlayıcı delillerle desteklenmesi gerektiği vurgulanmıştır. Yazıya göre, ankesörlü aramayı gösteren HTS kayıtları 'belirleyici delil' ve bunları destekleyen tanık beyanı, dijital materyal kaydı gibi deliller 'yan veya tamamlayıcı delil' olarak kabul edilebilir. 'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği, HTS kayıtlarının içeriği bilinmediğinden ve yalnızca arayan ve aranan numaraların tespitine izin verdiğinden, sanığın ikrarı veya tanık beyanı gibi başkaca deliller olmaksızın, sırf bu aramaların kriterlere (süre, sıklık, zaman, rütbe denkliği vb.) uyması halinde dahi, şüphenin 'yüzde yüz' yenildiğinden bahsedilemez. İspat yükü iddia makamındadır ve makul açıklama getirememe sanık aleyhine yorumlanamaz (sen.av.tr/tr/makale/ankesorlu-veya-sabit-hattan-ardısık-periyodik-ve-tekil-arama).