TCK m. 30'un gerekçesinde, 765 sayılı TCK'dan farklı olarak 'şahısta hata' ve 'hedefte sapma' için neden ayrı bir düzenlemeye gidilmemiştir?

TCK m. 30'un gerekçesine göre kanun koyucu, bu iki durumu ceza hukuku genel teorisi içinde çözümlenebilecek meseleler olarak görmüştür. 'Şahısta hata', suçun maddi unsurlarından olan mağdur konusunda bir yanılgı olduğu için, TCK m. 30'un genel hata hükmü (fıkra 1 ve 2) içinde değerlendirilmesi yeterli görülmüştür. 'Hedefte sapma' ise bir hata hali olarak kabul edilmemiş, failin kastının doğru hedefe yöneldiği ancak icra hareketindeki bir aksaklık nedeniyle neticenin başka bir yerde oluştuğu bir 'suçların içtimaı' sorunu olarak değerlendirilmiştir. Bu nedenle, bu özel durumlar için ayrı ve kazuistik düzenlemeler yapmak yerine, genel hata ve içtima kuralları ile çözülebileceği düşüncesiyle özel hükümlere yer verilmemiştir.