Basit cinsel saldırı suçunda, mağdurun beyanları ile sanık savunması çelişiyorsa ve mağdurun beyanını destekleyen başka bir delil yoksa nasıl bir sonuca varılmalıdır?

Ceza muhakemesinin temel ilkesi 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo). Mağdurun beyanı önemli bir delil olmakla birlikte, tek başına mahkumiyete yeterli olabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı olması, kendi içinde ve diğer delillerle çelişmemesi gerekir. Eğer mağdurun beyanları kendi içinde çelişkiliyse veya sanığın hayatın olağan akışına uygun savunması karşısında şüphe doğuruyorsa ve mağdurun iddiasını destekleyen (tanık beyanı, tıbbi rapor, mesajlaşma kaydı gibi) hiçbir yan delil yoksa, sanığın atılı suçu işlediği şüphe boyutunda kalır. Bu durumda, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekir. Yargıtay 14. CD'nin 2014/7979 K. sayılı kararında, mağdurenin çelişkili beyanları ve bu beyanları doğrulamayan raporlar karşısında, sanığın suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.