211 sayılı TSK İç Hizmet Kanunu m. 87'de düzenlenen 'silah kullanma yetkisi'nin kullanılabilmesi için, 'başkaca bir çare kalmaması veya zaruret olması' şartı ne anlama gelmektedir?

Bu şart, silah kullanmanın 'en son çare' olması gerektiğini ifade eden 'ölçülülük' ve 'zorunluluk' ilkelerinin bir yansımasıdır. Bu ilkeye göre, asker, karşılaştığı saldırı, mukavemet veya tehlikeyi, silah kullanmadan daha hafif ve daha az zarar verici yöntemlerle (sözlü uyarı, bedeni güç kullanma, cop kullanma vb.) bertaraf etme imkanına sahipse, öncelikle bu yöntemleri denemek zorundadır. Silah kullanma, ancak bu daha hafif yöntemlerin yetersiz kaldığı veya o anki durumun aciliyeti nedeniyle bu yöntemleri deneme imkanının bulunmadığı, yani silah kullanmanın kaçınılmaz hale geldiği 'zaruret' durumlarında meşru hale gelir. Bu şart, yetkinin keyfi ve orantısız bir şekilde kullanılmasını önlemeyi amaçlar ve TCK'daki meşru savunma ve zorunluluk hali düzenlemeleriyle paralellik arz eder. (Kaynak: askerin-silah-kullanma-yetkisi-ve-siniri/)