Taksirle yaralama suçundan yargılanan bir sanık hakkında, lehe hükümlerin uygulanması talebi olmasına rağmen, mahkemenin TCK m. 50'de düzenlenen para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımların (örneğin kamuya yararlı bir işte çalıştırma) uygulanıp uygulanmayacağını tartışmaması, Yargıtay tarafından nasıl değerlendirilir?

Yargıtay, bu durumu bir bozma nedeni olarak değerlendirir. Sanığın lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi, mahkemeye TCK m. 50 ve 51 gibi bireyselleştirme kurumlarını tartışma yükümlülüğü getirir. TCK m. 50, kısa süreli hapis cezaları için adli para cezası dışında, 'mağdurun zararını giderme, kamuya yararlı bir işte çalıştırma, eğitim programına katılma' gibi başka seçenek yaptırımlar da öngörmektedir. Mahkeme, hükmettiği hapis cezasını bu seçenek yaptırımlara çevirip çevirmeyeceğini, sanığın kişiliğini, sosyal ve ekonomik durumunu ve suçun işlenmesindeki özellikleri dikkate alarak takdir eder. Ancak bu takdir yetkisini kullanırken, neden bu seçenekleri uygulamadığını veya uyguladığını kararında gerekçelendirmek zorundadır. Bu konuda hiçbir tartışma yapmaması, sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebine cevap verilmemesi ve gerekçesiz bir karar verilmesi anlamına gelir ve bu durum, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2014/12017 E. sayılı kararında olduğu gibi bir bozma sebebidir. (Kaynak: tck-madde-89-taksirle-yaralama-sucu.html)