Sanık, babasına bıçakla yürümüş, araya giren diğer aile üyeleri sanığın elinden bıçağı almaya çalışırken ellerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmışlardır. Mağdurların hepsi şikayetten vazgeçmiştir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2014/12017 E. sayılı kararına göre sanığın eylemi hangi suç kapsamında değerlendirilmeli ve şikayetten vazgeçmenin hukuki sonucu ne olmalıdır?

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında, bu eylemin 'bilinçli taksirle yaralama' suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Sanığın kastı babasına yöneliktir, diğer mağdurları yaralama kastı yoktur. Ancak elinde bıçakla boğuşurken başkalarının yaralanabileceğini öngörmesi gerekirdi. Bu durum bilinçli taksir (TCK m. 22/3) olarak nitelendirilmiştir. Mağdurların yaralanmaları TCK m. 89/1 kapsamında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu için, suçun takibi şikayete bağlıdır. TCK m. 89/5'e göre, bu tür yaralamalar bilinçli taksirle işlense dahi şikayete tabidir. Mağdurların şikayetten vazgeçmesi karşısında, mahkemenin öncelikle sanığa TCK m. 73/6 uyarınca şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğini sorması, kabul etmesi halinde ise şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine karar vermesi gerekir. (Kaynak: tck-madde-89-taksirle-yaralama-sucu.html)