211 sayılı TSK İç Hizmet Kanunu m. 90, her askere 'meşru müdafaa halinde silah kullanma' yetkisi vermektedir. Bu hükmün, aynı kanunun 87. ve 89. maddelerinde düzenlenen görev sırasındaki silah kullanma yetkisinden farkı nedir?

Temel fark, yetkinin kaynağı ve kapsamındadır. TSK İç Hizmet Kanunu m. 87 ve m. 89, askere 'görevine bağlı' ve 'hizmete ait bir vazifeyi yaparken' ortaya çıkan durumlarda silah kullanma konusunda özel yetkiler tanır. Bu yetkiler, 'kanun hükmünü icra' (TCK m. 24/1) kapsamında birer hukuka uygunluk nedenidir ve belirli görevlerle (karakol, devriye vb.) sınırlıdır. Kanunun 90. maddesi ise, askerin görevi dışında, bir sivil gibi, TCK m. 25'te düzenlenen genel 'meşru savunma' hakkını kullanabileceğini teyit eden bir hükümdür. Yani, bir asker görevli değilken veya göreviyle ilgisiz bir şekilde kendisine veya başkasına yönelik haksız bir saldırıya maruz kalırsa, her vatandaş gibi meşru savunma hakkı çerçevesinde silahını kullanabilir. M. 87 ve 89'daki yetki 'görev' kaynaklı ve özel iken, m. 90'daki yetki 'herkes için geçerli olan meşru savunma hakkı'nın asker için de var olduğunun bir tekrarıdır. (Kaynak: askerin-silah-kullanma-yetkisi-ve-siniri/)