Asker olan sanığın, haksız bir saldırı karşısında, elinde şarjör takılı ve dolu mermili G3 piyade tüfeği varken, ateş etmek yerine süngü kullanması, eylemin hukuki nitelendirmesinde (kasten öldürme / kasten yaralama sonucu ölüm) nasıl bir etki yaratır?

Bu durum, failin kastının öldürmeye yönelik olmadığının, daha az zarar verici bir yöntemi seçtiğinin bir göstergesi olarak sanık lehine yorumlanabilir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/705 E. sayılı kararındaki karşı oy gerekçesinde bu husus vurgulanmıştır. Sanığın elinde, anında ölümcül sonuç doğurabilecek dolu bir ateşli silah varken bunu kullanmayıp, daha yakın temas ve daha az kesin sonuçlu bir araç olan süngüyü tercih etmesi, amacının öncelikle saldırıyı durdurmak ve yaralamak olduğunu, öldürmenin birincil hedefi olmadığını düşündürebilir. Bu, failin kastını belirlemede kullanılan 'kullanılan aletin cinsi ve kullanılış şekli' kriterinin bir parçasıdır ve eylemin kasten öldürme yerine 'kasten yaralama sonucu ölüm' olarak nitelendirilmesine yol açabilecek önemli bir veridir. Nitekim CGK kararında da sanığın eylemi bu şekilde nitelendirilmiştir. (Kaynak: askerin-silah-kullanma-yetkisi-ve-siniri/)