Bir askerin, 211 sayılı Kanun m. 87 uyarınca silah kullanma yetkisini kullandığı bir olayda, sonrasında yaralıya yardım getirmesi için birini göndermesi, eyleminin hukuki nitelendirmesinde nasıl bir rol oynar?

Sanığın eylem sonrası davranışları, manevi unsurun, yani kastının belirlenmesinde önemli bir kriterdir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/705 E. sayılı kararında, sanığın maktulü yaraladıktan sonra eylemine devam etmemesi ve hemen yardım getirmesi için tanığı karakola göndermesi, sanığın öldürme kastıyla değil, yaralama kastıyla hareket ettiğinin bir göstergesi olarak kabul edilmiştir. Eğer sanığın kastı öldürmek olsaydı, eylemine devam etmesi veya yaralıyı ölüme terk etmesi beklenirdi. Yardım çağırma çabası, sonucun istenmediğini ve failin amacının saldırıyı defetmekle sınırlı olduğunu gösteren, failin lehine yorumlanan bir davranıştır ve eylemin 'kasten yaralama sonucu ölüm' (TCK m. 87/4) olarak nitelendirilmesinde önemli bir rol oynamıştır. (Kaynak: askerin-silah-kullanma-yetkisi-ve-siniri/)