Yargıtay'ın ByLock deliline ilişkin yaklaşımında 'CGNAT (HIS) kayıtları' ile 'ByLock Tespit ve Değerlendirme Raporu (BTDR)' arasında nasıl bir ayrım yapılmaktadır? Hangisi tek başına mahkumiyet için yeterli delil olarak görülmemektedir ve neden?

Yargıtay içtihatları ve metindeki muhalefet şerhine göre, bu iki veri türü arasında delil kuvveti açısından önemli bir fark vardır. 'CGNAT (HIS) kayıtları', bir IP adresinin belirli bir zamanda hangi aboneye tahsis edildiğini gösteren özet verilerdir. Bu kayıtlar, bir abonenin IP'sinin ByLock sunucularına bağlandığını gösterebilir ancak bu bağlantının iradi mi, yoksa 'Mor Beyin' gibi tuzak yazılımlarla yönlendirme sonucu mu gerçekleştiğini tek başına ispatlamaz. Bu nedenle CGNAT kayıtları tek başına kesin delil değil, bir 'iz' veya 'emare' olarak kabul edilir. 'ByLock Tespit ve Değerlendirme Raporu (BTDR)' ise, ByLock sunucusundan elde edilen verilerin analiz edilmesiyle oluşturulan, sanığa ait User-ID, şifre, gruba kayıtlı kişiler ve varsa mesaj içerikleri gibi detaylı bilgileri içeren rapordur. Yargıtay'a göre asıl delil niteliği taşıyan BTDR'dir. Çünkü bu rapor, kişinin programa sadece teknik olarak bağlanmadığını, aynı zamanda bir kullanıcı kimliği alarak aktif olarak sisteme dahil olduğunu gösterir. Bu nedenle, sadece CGNAT kaydına dayanılarak, BTDR ile teyit edilmeden verilen bir mahkumiyet kararı eksik inceleme olarak kabul edilmektedir. (Kaynak: 21112023-tarihli-yargitay-karari-isiginda-bylockun-delil-kuvveti.html)